Sankt Antonius, Sankt Hubertus und Sankt Johannes des Taufer

De kerk die pas werd gerestaureerd, valt op door haar contrasterende kleuren. De meeste muren zijn in klare tinten geschilderd. Evenwel schittert de absis van het hoogkoor en de kapellen rondom door een gans bijzondere kleur, namelijk wijnrood.
Deze esthetische keuze verschaft aan het geheel een warme atmosfeer.

De kerk bevat een overvloedige iconografie. De kapitelen van de zuilen worden versierd met meer dan 200 maskers, en zo ook de panelen boven de bogen.
Men vindt ook maskers terug, buiten, op de gevel van de kerk. Dagelijks glimlachtren zij naar de bewoners van de wijk.

Om de doopvont te versieren, koos de kunstenaar om draken te beeldhouwen. Ofschoon ze overwonnen worden door het kruis, oogt het geheel ietwat eigenaardig, want eertijds was elke afbeelding van onheilbrengende wezens in een kerk verboden.

De lezenaar die het misboek draagt heeft de vorm van een koningsarend, die met heel zijn gewicht de draak, symbool van het kwaad, verplettert. Hij rust in al zijn pracht op kalm neergevleide leeuwen