Saint-Matthias

Boven het doksaal aan de ingang van de kerk rijst een orgelmeubel uit het einde van de 16e eeuw (1598). Het is een van de oudste van de provincie Luik.
In werkelijkheid bevindt het zich in de kerk sedert 1810, juist na de Franse Revolutie.
In die periode had de staat zich de goederen van de kerken eigen gemaakt om ze nadien weer te verkopen.
Misschien is dit orgel afkomstig van de abdij van Val -Saint-Lambert, die in 1796 verdween.

Het doorpvont is in gepolijste steen en bedekt met een deksel in mensing. Het is,in al zijn eenvous, elegant.
Op de sokkel is de datum vemeld waarop het in de kerk werd geplaatst : 1830.
Men heeft het verplaatst om het korter bij de paaskaars te brengen, want, volgens het gebruik, ontvangt de dopelling een kaarsje, aangestoken aan de grote paaskaars die jaarlijks, in de Paasnacht, wordt vernieuwd en de Verrezen Christus daarstelt.

Daar waar de rechter zijkapel toegewijd is aan Sint Jozef, is de rechter toegewijd aan Maria.
Zij wordt uitgebeeld door een houten beeld uit de 18e eeuw als een Madonna die het kind Jezus draagt. Zij is gekleed in een rijkelijk versierd gewaad et draagt een kroon, zoals ook het Kind.

Deze herdenkingsplaten bevinden zich aan weerszijden van het hoofdaltaar en zijn ingebouwd in de muur van de absis. Zij zijn in zwarte marmer en getuigen van twee belangrijke ogenblikken in de bouw van de kerk. Deze aan de linkerzijde herinnert aan het echtpaar dat een groot deel van de kerk bekostigde. De rechter herdenkingsplaat herinnert aan de uitbreiding van het kerkgebow in het begin van de 20e eeuw, en betaald voor het grootste gedeelte door Mevrouw Delaveux.

Herdenkingsplaten

De lezenaar is het meubel op hetwelk het missaal wordt gelegd, liturgisch boek gebruikt tijdens de eucharistische vieringen.
Hij is afkomstig uit een Luiks atelier en draagt de datum van zijn bouw: “ anno Domini 1926”
Het bestaat uit een kolom met een bol en een arend met uitgespreide vleugels die een boek draagt. Hij beeldt de Heilige Geest uit, Degene die het Goede Nieuws verkondigt.

Sculpture en chêne du XIIIe siècle (polychromie perdue), jadis fixée sur une maison voisine, puis sur le pignon de l’église en mémoire d’une mission prêchée en 1837 par des Rédemptoristes de Liège, déplacée sous un auvent en 1956. Restaurée en 2018-2020, sa fragilité empêche sa réinstallation. Ce Christ en croix incarne avec sobriété l’interprétation mosane du Christus dolorosus, présente dans plusieurs générations de Christs.