Sankt Joakobus der Ältere

De monumentale neobarokke preekstoel uit 1863 is gemaakt door beeldhouwer J.B. Van Biesbrouck uit Gent en de Tieltse marmerbewerker Sarot.

Onderaan zien we een beeld van een zittende Jacobus met een boek in zijn hand. Bovenaan prijkt een monumentaal beeld van de heilige Margaretha, sinds eeuwen vereert in Lichtervelde. In de zijpanelen van de preekstoelen vinden we trouwens ook 3 afbeeldingen uit haar leven. Op de vier onderste hoeken vinden we de symbolische koppen van de vier evangelisten met telkens erboven een schild met citaat uit het betreffende evangelie.

In de linker kruisbeuk zien wij het grote glasraam van de Heilige Margaretha.

De sierlijke en rijzige figuur van de jonge heilige, in de warme kleuren rood en blauw, trekt onmiddellijk de aandacht. Zij verdrijft en overwint de draak, zinnebeeld van het kwaad en de zonde. Linksboven zien we een witte duif (H.Geest) als symbool van haar maagdelijke zuiverheid. We zien ook de schilden van Knokke, Geluwveld, Booitshoeke en Nieuwenhove (Waregem), vier plaatsen in West-Vlaanderen waar de heilige Margaretha ook nog gevierd wordt. Bovenaan het glasraam zien we de schilden van Vlaanderen, Brugge en Lichtervelde.

In de rechter kruisbeuk zien we het grote glasraam van St.-Jacobus. Het roept de verering op van de H.Jacobus en toont de pelgrimage naar het Sint-Jacobusgraf in Santiago. Sint-Jacobus wordt in overwegende kleuren van licht purper en blauw, afgebeeld als pelgrim met de specifieke herkenningstekens. Rechts op het raam bemerken we drie Sint-Jacobsschelpen, de herkenningstekens van de pelgrims van Santiago de Compostella.

Bovenaan treffen we het schilden aan van Lichtervelde, Jeruzalem en Rome. De pelgrimsweg vanuit onze streken naar het graf van de apostel Jacobus begon in Brugge aan de Sint-Jakobskerk en loopt telkens langs steden en dorpen waar er een kerk staat die toegewijd is aan de heilige Jacobus. Deze weg wordt op dit glasraam aangeduid door een gele band en de voornaamste steden en haltes worden erop vermeld.

De doopvont behoort samen met die van Dendermonde, Zedelgem en Zillebeke tot de vier oudste doopvonten van België. Ze dateert uit de 11de of 12de eeuw. Ze is vervaardigd in Romaanse stijl uit massieve Doornikse blauwsteen: 80x80 cm en 23 cm dik. De kuip rust op een stevige cilindrische zuil, omringd door vier ronde kolommetjes. Bovenaan zijn er brede palmen met Grieks kruis. Op de zijwanden staan drakenmotieven: op drie zijden wijzen de drakenkoppen naar elkaar, op de vierde wijzen de koppen van elkaar weg.

In 1918 werd de doopvont bedolven onder het puin van de gedynamiteerde toren. Na een herstellingsbeurt in Brugge werd ze opnieuw achteraan in de kerk geplaatst, in een nis. Nu staat ze in de doopkapel, bij het zijaltaar gewijd aan Maria.

Het orgel is uit 1926 van Jules Anneessens-Tanghe uit Menen. De pijpen die we van uit de kerk zien zijn sierpijpen. De echte klankpijpen zijn uit lood vervaardigd en bevinden zich achter die sierpijpen.

De muurschilderingen werden geplaatst in 1910 en geschilderd door L. Bressers. Ze stellen enkele taferelen voor uit het Oude en Nieuwe Testament. Naast deze bevinden er zich ook nog muurschilderingen met taferelen uit het leven van de H. Margaretha, alsook afbeeldingen van heiligen in het pseudo-triforium van het schip en kruisbeuken. In de koorsluiting vinden we ook nog afbeeldingen van de 12 apostelen.