Notre-Dame-et-Saint-Sang (Monastère Saint-Charbel)

Het beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Genade en Troost is het oudste stuk van de abdij. Tijdens een pestepidemie in 1336 kwamen de inwoners van Ittrië het beeld van de Heilige Maagd ophalen voor een processie. De epidemie eindigde en bisschop Willem II van Auxone, van Cambrai, besloot dat Onze-Lieve-Vrouw in Ittrië zou blijven. Enkele jaren later, rond 1350, liet de abdij een ander beeld voor zichzelf beeldhouwen, dat vandaag de dag nog steeds in de abdijkapel aanwezig is.

Op 5 juni 1405, de vrijdag voor Pinksteren, ontvouwt de priester van Haut-Ittre, die in het offertorium de mis viert, het korporaal en ziet in de plooien van dit laken een fragment van een gastheer die bij zijn laatste mis was vergeten. Hij wilde het opzij zetten voor consumptie ten tijde van de communie en zag dat er bloeddruppels op het witte doek terechtkwamen. Op 18 oktober 1413 erkent Pierre d'Ailly, bisschop van Cambrai, het wonder van het Heilig Bloed als authentiek. In 1555 gaf prior Hubert Lescot de opdracht aan een goudsmid in Leuven om een prachtige monstrans in gotische stijl te maken voor het relikwie van het wonder, dat nog steeds het heilige korporaal bezit.

De kapel, in gotische stijl en bekroond door een elegante klokkentoren, is het oudste gebouw van het complex (1597): vandaag de dag dient het als abdijkerk en parochiekerk. Het hoofdaltaar dateert uit het einde van de 18e eeuw en is het werk van Laurent Delvaux. Zelf sneed hij de twee engelen in aanbidding voor de tabernakel en het prachtige bas-reliëf: het graf van Jezus, een waar meesterwerk van deze kunstenaar.

Deze relikwie is afkomstig van de beroemde abdij van Floreffe, gesticht door de heilige Norbertus zelf. Het werd in 1204 aan dit klooster geschonken door de graaf van Namen, Filips de Edele, die het van zijn broer Boudewijn, keizer van Constantinopel, vasthield. Na de Franse Revolutie hebben de overlevende kanunniken van Floreffe het overgebracht naar Bois-Seigneur-Isaac.

Een doorn in de kroon van Onze-Lieve-Heer. De heilige Lodewijk, de koning van Frankrijk, had de kroon ontvangen tijdens een kruistocht en had er de Sainte-Chapelle voor opgericht in Parijs. Sommige doornen werden aan kloosters gegeven. Deze behoorde toe aan de cisterciënzer nonnen van Wauthier-Braine. De abdis Maximilienne Guillaume, na de onderdrukking van haar klooster door de Fransen, vertrouwde de doorn in 1825 toe aan Bois-Seigneur-Isaac.

In 2013 openden de monniken een museum dat u in staat stelt de geschiedenis van de abdij beter te begrijpen en stukken van grote waarde te bewonderen: reproducties, liturgische gewaden, liturgisch meubilair, relikwieën van de martelaren van het Thebaanse Legioen (286). Rollen die de authenticiteit van het wonder en de stichting van de abdij herkennen, kunnen om veiligheidsredenen niet worden tentoongesteld. Ze worden vervangen door kwaliteitsfoto's.