Nos événements

De Sint-Catharinakerk op het Begijnhof is een laatgotische pseudo-basiliek met een driezijdig gesloten koor, een kruisbeuk en een driebeukig schip onder één dak, dat bekroond wordt met een sierlijke dakruiter. Koor en transept van de bakstenen kerk werden opgetrokken in 1599 (cf. de witte steen boven de deur van de oude sacristie). De kerk werd voltooid in 1614, zoals de muurankers op de westgevel vermelden.

Er werd ruim gebruikgemaakt van gerecupereerde steen van het oude begijnhof. Voor de fundamenten werd naast al dan niet gebroken baksteen en puin ook ijzeroer uit de streek gebezigd. Het opgaande metselwerk is in baksteen, met gebruik van witte natuursteen (Gobertange) voor de plint, speklagen, deuromlijstingen en dekstenen. Waar de speklagen niet doorliepen, werden ze door imitatielagen vervolledigd.

Bij het betreden van de kerk valt meteen de neogotische schildering op. Vóór 1874 werd het interieur regelmatig gewit, ongeveer om de tien jaar, soms met toevoeging van lakmoes (mauve). Toch werd ook een bescheiden muurschildering teruggevonden, achter het Sint-Jozefaltaar (dwarsbeuk zuid), die moet dateren van het allereerste begin, mogelijk dus 1599. De huidige koorschildering werd uitgevoerd door Joseph Van Aerschot in 1874. Tegelijk werden de koorramen in neogotische zin omgevormd en gesierd met brandglasramen.

KIKIRPA : online fototheek

Brochure “Historische stadswandeling”