Nos événements

De vroegste geschiedenis van de kerk zou tot de 12e eeuw teruggaan. Het bedehuis was oorspronkelijk in het bezit van de abdij van Honnecourt. Pas in 1709 krijgt Outer een eigen pastoor.

Van de gotische kerk bleef slechts de onderbouw van de vierkante westertoren bewaard. De kerk verkeerde, blijkens de dekenale visitatieverslagen omstreeks het midden van de 17e eeuw, in een verwaarloosde toestand. Nog in 1698 was het koor met stro bedekt. In 1725 werd de kerk grondig hersteld en van een gewelf voorzien. In 1752 worden het dak en de muren van de toren opgeknapt : de muurankers - 1752 - net onder de galmgaten getuigen hiervan. Drie jaar later werd de kerk geplaveid met blauwe natuursteen en witte marmer.

In 1830 werd het bedehuis vergroot naar de plannen van de Ninoofse architect J.B. Van Impe en in 1846 bouwde men een nieuw koor. De kerk werd ook in 1972 - 74 grondig hersteld.

De Sint-Amanduskerk bestaat uit een driebeukig schip onder één dak, met ingebouwde westertoren, een driezijdig afgesloten koor en een noord- en zuid-sacristie. Qua interieur valt te vermelden : de 16e eeuwse doopvont, twee portiekaltaren in gemarmerd hout uit de 17e eeuw en de 18e-eeuwse fraai gesculpteerde lambrisering, kerkmeesterbank, koorgestoelte en preekstoel.
Het orgel dateert van 1931 en werd gebouwd door de gebroeders Reygaert uit Geraardsbergen.

In 2002 werden tien gebrandschilderde ramen gerestaureerd onder leiding van Aletta Rambaut, kunsthistorica. De huidige restauratie van interieur en exterieur is begonnen in maart 2017 o.l.v. architectenbureau Van Severen en afgerond in 2019.
De parochiekerk van Outer werd op één augustus 1986 als monument beschermd.

KIKIRPA : online Fototheek