Nos événements

De neogotische kerk, met drie even brede, lange en hoge beuken, dateert uit 1889-1890. Het is een creatie van architect Helleputte. Voordien stond er een romaanse kerk uit de13de eeuw. Die was aangebouwd tegen de middeleeuwse motte of verdedigingstoren. Daar wordt in de 15de eeuw een toren bovenop gebouwd. Het huidige gebouw werd in 1980 gesloten wegens instortingsgevaar door mijnverzakkingen. Van 2000 tot 2004 werd een restauratie uitgevoerd. Om de fundering te versterken werd een kelderruimte uitgegraven. Die kan later dienen als religieus museum.

Per bouwperiode is ander materiaal gebruikt. De basis van de toren is opgetrokken in bruine ijzerzandsteen uit plaatselijke groeven. De fundering bestaat uit ijzeroer (brokken grondstof voor de ijzerproductie) afkomstig uit Bolderberg en Terlamen. Voor de bovenbouw en de recente kerkdelen is mergelsteen uit Maastricht gebruikt. In 1890 is voor de vergroting op baksteen overgeschakeld.

Oudste delen in het interieur zijn de Sedes sapientiae uit 1225 en een laatgotische doopvont uit 1550. Voorts staat er een barokke preekstoel uit 1691, afkomstig van het Augustijnenklooster van Hasselt, een laatgotisch beeld van Philomena (17e eeuw), een Hubertusbeeld uit de eerste helft van de 18e eeuw, een Vincentius- en een Corneliusbeeld uit dezelfde tijd. De communiebank is in rococostijl. Het hoofdaltaar neogotisch. Een Jezus aan het Kruis is toegeschreven aan Anthony van Dyck.

KIKIRPA : online fototheek