Nos événements

De vroegere Sint-Martinuskerk werd in de 18de eeuw te bouwvallig en daarom ontmanteld en gesloopt in 1771 om plaats te maken voor de ‘nieuwe’ kerk. Dit gebeurde voornamelijk op initiatief van baron Frans Goos (°1732 +1786), de toenmalige heer van Gijzegem, wiens kasteel in een rechte as tegenover de kerk gelegen is, en Frans Vrebosch (°1728 +1805), pastoor van Gijzegem.
Het plan werd getekend door broeder-architect Philippus Gobert die augustijnermonnik was te Gent.

Op 6 april 1772 werd de eerste steen gelegd zoals de gedenksteen onderaan in de rechterzijde van de voorgevel aanduidt:
‘’Uyt liefde en genegentheid
Heeft hier den eersten steen geleyd
Den zeer edelen Heer J.C.J. Goos Fs. Jacx,
Heer van Gyseghem 6 april 1772’’
Reeds op 12 november 1772 kon de eerste mis opgedragen worden in de nieuwe kerk.

De plattegrond toont een driebeukig schip met vijf rondbogen en een driezijdig gesloten koor. De zuidsacristie dateert van 1774, de doopkapel en de bergplaats aan de noordgevel werden in 1933 toegevoegd en dit naar een ontwerp van architect Henri Valcke uit Gent.
De classicistische voorgevel wordt getypeerd door geblokte hoekpilasters en een centraal rondboogvenster. In de top verrijst een achtzijdige toren, bekroond met een barokke, houten torenlantaarn.

Het interieur is typisch rococo maar er zijn ook nog classicistische elementen. De middenbeuk is afgezet door rondboogarcaden op Toscaanse zuilen. Het hoogaltaar dateert van 1623 en is afkomstig uit de kloosterkerk van het voormalige Sint-Lievencollege in Gent. Dit altaar werd in 1623 door bisschop Antoon Triest geschonken aan deze Sint-Livinuskerk in de Volderstraat maar in 1780 door de baron Frans Goos aangekocht en overgebracht naar de kerk van Gijzegem.

De marmeren zijaltaren (1773), met houten bekroning (1774) dragen schilderijen van Willem-Jacob Herreyns, (Antwerpen) nl. “de Hemelvaart van Maria'' (1774) en ”Sint-Rochus wordt aangesteld als patroon van de Pestlijders” (1783).

Bekijk ook de andere achttiende-eeuwse interieurelementen: communiebank, biechtstoelen, preekstoel (met wit-marmeren bas-reliëf) en het orgel (Pieter Van Peteghem en zoon Lambertus Benoit). De kruisweg is recenter (1871, door Anseele).

KIKIRPA : Fototheek online

Onroerend erfgoed

Uitgebreide geschiedenis van de Sint-Martinuskerk

Fietsroute ‘Denderende Steden’