Onze-Lieve-Vrouw-ter-Markt

Het schilderij boven het hoofdaltaar is toegewijd aan de heilige Maagd. Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans, van een onbekende kunstenaar, dateert uit het eerste kwart van de 17e eeuw; de omlijsting uit de 18e eeuw. De stijl verwijst naar de Renaissance met academisme en strakke plooien. Rondom het centrale tafereel staan de 15 mysteries van de rozenkrans. Zij worden gelezen in de richting van de wijzers van een uurwerk, te beginnen bovenaan rechts. Toegelicht in Latijn onderaan.

De restauratiewerken van de kapel hebben tot de ontdekking geleid van gebeeldhouwde uiteinden van de balken in de achthoekige ruimte bovenaan de spits van de toren. Zestien verweerde elementen, antropomorfisch of zoomorfisch, markeerden elke hoek. De minst verweerde en meest boeiende koppen (een tiental) zijn nu te zien in de zaal van de gisanten. Zulke fragmenten zijn bijzonder, want ze komen zelden voor in religieuze bouwkunst.

Zoals vele gebedshuizen was de kapel van de Markt ooit een kerkhof. Tussen 1668 en 1700 werden er leden van de adellijke families Glymes en de l’Escaille begraven. In het schip liggen nog twee grafstenen met hun namen. In de sacristie staat een dubbele gisant van Wynand de Glymes en Michelle d’Yedeghem, overleden in 1668 en 1671. De tombe toont hen languit, met hoofden op kussens en gevouwen handen.

De toegang tot het eerste niveau van de vierkante toren van de kapel van Onze-Lieve-Vrouw van de Markt verloopt via een poort met drie treden in blauwe steen. Boven de poort bevindt zich een boog in korfhandvatvorm, daarboven een grote gotische boog met flamboyante versiering uit de 15e eeuw. Aan de voet van het glasraam staat een Mariabeeldje dat herinnert aan de inzegening van de kapel op 12 augustus 1353.

Dit beeldje in witte steen werd vervaardigd door steenkapper Liesse naar een model in gips van Lydia D'Aoust.

Dit beeld van de Onbevlekte Maagd Maria is met een sluier bedekt; haar linkerhand rust op haar borst en in haar rechter hand draagt zij een oorkonde met opschrift A.M.1954 (Mariaal Jaar 1954).

De vierkante toren, ca. 27 m hoog, is gebouwd in witte Gobertangesteen uit Mélin. Oudste deel van de kapel (1353), hij telt vier niveaus. De bovenste twee en de spits werden heropgebouwd in 1634 1637. Toen kreeg hij zijn merkwaardige spiraalstructuur terug, uniek in Brabant: een vlamtoren met leien beklede spiraalspits en polygonaal klokketorentje, ontworpen om windstoten te trotseren.”