Sint-Aibert

Dit koorraam, dat bijna de volledige achtergrond van het koor inneemt, doet denken aan muren van licht. Het bestaat uit zes verticale rechthoeken, trapsgewijs geplaatst, met identieke, symmetrische engelen in hiëratische houding, elk met een hostie, die het altaar omkaderen bij de consecratie. Hun vleugels wijzen één omhoog, één omlaag, wat hun rol als bemiddelaars tussen hemel en aarde, tussen God en de mensen, onderstreept. Atelier Paul Leclercq, Elsene.

Het betreft de oorspronkelijke graftombe van de Heilige Aybertus (1060-1110), geboren in Espain, oerdorp van Bléharies. Als kluizenaar verbonden aan de benedictijnerabdij van Crespin (F) werd hij nabij zijn kluis begraven, maar zijn graf raakte in vergetelheid en diende eind 19e eeuw als drankbak voor het vee. Teruggevonden door pastoor E. Druez, werd de kuip in 1932 hersteld achter het hoofdaltaar volgens Lacostes plannen. Het liggend beeld is van F. Debonnaires (1932).

Origineel kunstwerk dat op een bol berust en waarvan de achthoekige kuip haar oorsprong vindt op een omgekeerde pyramide. Het baldakijn is versierd aan de binnenzijde met een mozaiek dat het Lam Gods uitbeeldt, dat op die plaats de traditionele duif vervangt. Het Lam onderstreept ook de wil van Lacoste om van heel de kerk het huis van de Goede Herder te maken.

Werk van Fernand Debonnaires (1907-1997). Door zijn sobere stijl heeft de kunstenaar op haast volmaakte wijze in de steen de monacale en nederige Aybertus weergegeven. De Heilige Aybertus werd patroon van de parochie vanaf de inhuldiging van de kerk en werd verkozen boven de Heilige Amandus, waarvan het beeld zich achteraan in de kerk bevindt.

Ze zijn talrijk en alle identiek. Ze hangen met een draad vanuit de bogen naar beneden, alle tot op eenzelfde hoogte, en hechten zich aan een metalen bol, doorboord van kleine kruisjes.
Al deze verticalen maken een harmonisch contrast met de bogen en geven een repetitief ritme weer, waarin de oosterse invloed duidelijk doorsijpelt.

Door gewapend beton te gebruiken in een religieus gebouw, verrichtte Lacoste pionierswerk in België. Grote bogen met drielobbige openingen vergroten de ruimte en laten overvloedig licht binnen. Het beton vormt de basis van de binnenconstructie, bekleed met “lap” of granitos met motieven in mozaïek op meubelen en vaste elementen. Beperkte, complementaire kleuren creëren uniformiteit en een serene sfeer die tot gebed uitnodigt.