Sint-Katelijne

De 16e-eeuwse muurschilderingen vormen een stripverhaal avant la lettre, vooral rond de marteldood van H. Barbara. Andere werken sieren de bogen van drie zuilen. Anne Dudant dateerde ze (1540-1560). Schilderijen tussen de tweede en derde zuil zijn mogelijk van een andere, lokale kunstenaar en latere datum. Het verschil tussen schilderijen op geverfde onderlaag en fresco’s op kalk verklaart hun kwetsbaarheid en zeldzaamheid.

Twee zuilen worden bekroond met kapitelen in de vorm van mensenhoofden en werden door het KIK gedateerd 16e eeuw. Volgens de gesproken overlevering zijn ze evenwel ouder. Sporen van polychromie. Zij zouden een diepere studie wettigen om hun datering met meer nauwkeurigheid te bepalen.

Waarschijnlijk dagtekenend uit de 14e eeuw bevond dit Christusbeeld zich waarschijnlijk vooraan in het koor. Nadien werd het op het hoofdaltaar geplaatst om een verdwenen schilderij te vervangen. Het kruis zelf is van recente datum.

Dit boogvormig stenen tabernakel (1594-1640), versierd met bloemmotieven en geflankeerd door engelen, stond oorspronkelijk in het hoofdaltaar. Nu is het beveiligd en ingebouwd in de toren naast grafstenen met wapenschilden. Een tabernakel bewaart geconsacreerde hosties, meestal in het altaar of als zelfstandig object in het koor. De theoteek, ook aanwezig in Beaufays en Soiron, blijft een zeldzaam architecturaal element.

Dit altaar in Louis XIII-stijl, gedateerd 1645, bedekte sinds de tweede helft van de 17e eeuw de achterliggende muurschilderingen. Bij toeval ontdekt in 1987, werd het toen verplaatst naar het linker transept, vroeger sacristie. Het onderbroken fronton en de acanthusbladeren maken het tot een fraai voorbeeld van kerkelijk meubilair uit de eerste helft van de 17e eeuw in onze streken. Opvallend zijn de wapenschilden onder een ruiterhelm, symbool van ridderlijkheid en adellijke traditie.

De twee glasramen die het koor van de kerk versieren werden verwezenlijkt door de kunstenaar-glazenier Louis Jacvquemart (1916-1972). Zij beogen de herinnering te bewaren aan de twee reeksen martelaren van Forêt: dezen van 5 en 6 augustus 1914 toen een 15-tal dorpsgenoten door de invallers werden afgeslacht en dezen van 6 september 1944, dag waarop een 60-tal leden van het verzet op de binnenkoer van het kasteel van Forêt door de Duitsers werden neergeschoten.