Sint-Martinuskerk

Volgens sommige bronnen bestond de kerk reeds in 964. De vermoedelijk houten kapel was de huiskapel van het naastgelegen kasteel Ten Daele. In de 14de eeuw stond er een éénbeukige gemetselde kapel: het huidige O.L. Vrouw-altaar. De achthoekige vieringtoren dateert uit de 15de eeuw en werd in 1947 beschermd.

Op 17 oktober 1695 werd de kerk opnieuw ingezegend, verheven tot parochie en toegewijd aan de H. Martinus. Het gebouw werd ook uitgebreid, geheel in gotische stijl.

Na enkele kleine verbouwingen ontstonden er in 1864 nieuwe ideeën om de kerk te verbouwen en te vergroten, en in maart 1878 begonnen de werken. Het schip werd tot aan de toren afgebroken en heropgebouwd met twee zijbeuken, maar merkelijk hoger dan voorheen. Ook het koor werd verhoogd. Er kwam een nieuwe en grotere sacristie, aan de zuidkant werd een zijkoor, een kruisbeuk en traptoren bijgebouwd. De bestaande vensters werden aangepast om te passen bij de nieuwe.

Begin 20ste eeuw werd de verering van de H. Blasius* nieuw leven ingeblazen door de toenmalige pastoor; hij liet een ommegang aanbrengen op de buitengevel. Ook de typerende knipvoegen** vallen op aan de buitengevel.

De blikvangers in het interieur zijn o.a. het beeld van de H. Martinus uit de 16de eeuw en het schilderij “H. Martinus vernielt Jupiters tempel” uit de 17de eeuw. Aan het einde van de 19de eeuw werden drie eikenhouten altaren geplaatst door de Gebr. De Clerck van Merelbeke en werden de koren geschilderd door Matthias Zens. Het orgel dateert van 1932 en werd gemaakt door orgelbouwer Leon Daem van Appelterre. Het bevat nog orgelpijpen van het vroegere orgel, vervaardigd door de beroemde orgelbouwer Van Peteghem.

Op 9 juli 1997 werd het gehele gebouw geklasseerd. Naar aanleiding hiervan werden restauratiewerken aangevat die op 19 mei 2006 symbolisch werden afgesloten, met het terugplaatsen van de haan en bol op de toren.

* De H. Blasius is een van de Veertien Noodhelpers (groep helpers bij verschillende ziekten) en wordt aangeroepen bij keelaandoeningen. De legende zegt dat hij een jongetje wonderbaarlijk heeft genezen nadat hij bijna in een visgraat was gestikt. Blasius is aan de marteldood gestorven. Op 3 februari, na Maria lichtmis, zegt de priester na de mis de Blasiuszegen op met behulp van twee (brandende) kaarsen die hij gekruist houdt voor de keel van de gelovige. De Blasiusverering is in de 8ste eeuw ontstaan.

** Een knipvoeg is een mooie strakke voeg die iets uitsteekt ten opzichte van de baksteen. De voeg is geknipt langs een liniaal.

KIKIRPA: Fototheek online