Sint-Petrus

Het landelijke kerkje met het omringende kerkhof is beschermd als dorpszicht. Het pad naar de kerk is met een ijzeren hekwerk afgezoomd en daarop groeien uitzonderlijke rozelaars. In het spitsboogvenster boven de kerkpoort gebruikte glasontwerpster Mieke Verwaetermeulen uit De Pinte de rozelaars in haar kunstwerk.

De oudste resten van een eenbeukig kerkje dateren uit de dertiende eeuw. Het metselwerk met rondboog in Doornikse steen is weer zichtbaar gemaakt achter het doksaal in de kerk. Als eerste vergroting van de kerk is de westtoren aangebouwd. Het torengewelf rust op vier kraagstenen versierd met de symbolen van de vier evangelisten. In de 17e eeuw werd een zuidbeuk met drie gotische ramen toegevoegd. Laat in de 18e eeuw werd de beuk met een vierde travee vergroot. Dat zie je aan het classicistische rondboogvenster.

De vijfzijdige koornis is neogotisch ingericht met gebrandschilderde ramen en twee schilderijen. In het witstenen voetstuk van het altaar is een voorstelling van de Geboorte van Christus gehouwen. Boven het tabernakel staat een reliekschrijn uit de 18e eeuw. Het werk is bekroond met een eikenhouten borstbeeld van de Heilige Petrus, de patroonheilige van deze kerk.

Het mahoniehouten kerkmeubilair is classicistisch van stijl, laat 18e en begin 19e eeuw. In het koorgestoelte zijn trofeeën gesneden. De preekstoel heeft een centraal medaillon dat Christus de Goede Herder verbeeld. De biechtstoel aan de zuidzijde heeft een medaillon met de berouwvolle Petrus, aan de noordzijde Maria-Magdalena als kluizenares. Ook het doksaal en het orgel zijn 18e-eeuws. Bij de restauratie is de naam en de datum in de kleppenkast teruggevonden: ‘P. Van Petegem, 1741’ -de beroemde orgelbouwer. Midden op de orgelkast prijkt een medaillon met de beeltenis van Koning David, psalmdichter.

Aan de kerkwanden hangt een kruisweg uit de 19e-eeuw. De Gekruisigde Jezus aan de westgevel is een prachtig beeldhouwwerk uit de 18 eeuw. Dit beeld hing vroeger buiten. Het kruis zelf is vergaan.

Sinds 2008 is de altaarzone verruimd met hetzelfde tegelpatroon in wit en zwart marmer. Het altaar van jurasteen staat nu naar de kerkgemeenschap gericht. Alles is nieuw, de koorstoelen, de kandelaars, de verlichting en het frisse kleurtje op de muren. De 15e-eeuwse messing doopvont uit Doornik staat nu in het middel van een gebogen eikenhouten bank. Het vormt er als het ware een doopkapel mee.

KIKIRPA : Fototheek online