Sint-Pieter

Aan het Kerkplein van Kortessem staat de Sint-Pieterskerk, een eerbiedwaardig gebouw waarvan de geschiedenis tot de elfde eeuw teruggaat. Tussen 1026 en 1038 werd de romaanse middenbeuk opgetrokken; de romaanse westtoren volgde in de tweede helft van de twaalfde eeuw, en in 1270-1272 kwamen een vroeggotisch koor en transept tot stand. In 1225 werd de kerk tot kapittelkerk verheven.

De kerk deelde in het lot van bewogen tijden en werd meermaals geplunderd en in brand gestoken. Bij de restauratie van 1870-1875, onder leiding van Herman Jaminé, werden de zijbeuken in neoromaanse stijl vergroot, met hergebruik van oud materiaal. Het is een driebeukige kruisbasiliek met gedeeltelijk ingebouwde westtoren; middenschip en toren zijn opgetrokken in breuksteen met silex en kwartsiet.

Het interieur is rijk aan getuigen van vroeger vakmanschap. In koor en transept bevinden zich gotische gewelven; het stucwerk in het koor dateert van omstreeks 1780 in Lodewijk XVI-stijl. De kerk bewaart achttiende-eeuwse schilderijen en heiligenbeelden, een eiken hoofdaltaar in Lodewijk XV-stijl, een communiebank uit 1739 en een glas-in-loodvenster uit 1608.