Sint-Ursula

De neogotische kruisbasiliek, gebouwd in 1908-1910, sluit aan bij een gotische westertoren in mergelsteen en breuksteen. De vier onderste geledingen gaan terug tot de 13de en 14de eeuw. In 1910 werd de toren nog verder verhoogd. Zijn naaldspits is bedekt met leien. Het schip en het koor zijn opgetrokken uit baksteen en zijn overspannen door zadeldaken. De spitsboogvensters kregen een helderrode bakstenen omlijsting.

Onlangs onderging het interieur een grondige restauratie. De kerk heeft een driebeukig schip van zes traveeën, een transept, een koor met zijkoren en aan elke kant een sacristie. Het bepleisterde interieur wordt gedomineerd door spitsbogen. De scheidingsbogen tussen het schip en de zijbeuken bevatten geglazuurde en gewone bakstenen. Ze rusten op hardstenen zuilen met een bladkapiteel.

In het meubilair vind je onder meer een calvariekruis en een deel van de communiebank in eik (midden 19de eeuw). De kuip van de eikenhouten preekstoel wordt ondersteund door het zinnebeeld van “De Hoop” met kruis en kelk. Verder zie je twee biechtstoelen in Lodewijk XVI-stijl (eind 18de eeuw) en een opvallend geklasseerd Clerinx-orgel.

Het beeld van Sint-Ursula stamt uit de 17de eeuw. De heilige Ursula was volgens de legende de dochter van een christelijke koning. Ze werd uitgehuwelijkt aan een heidense prins. Samen met elfduizend andere maagden sloeg ze op de vlucht. Onderweg vielen de maagden in de handen van de Hunnen en samen met haar lotgenoten werd Ursula doorboord met pijlen. Daarom wordt Sint-Ursula vaak afgebeeld met één of meerdere pijlen in haar handen, haar hals of in de borst. Ze is de patroonheilige van onder meer jonge meisjes, schoolkinderen en leraressen.

Een spitsboogvormige poort verleent toegang tot het voormalige kerkhof. Enkele grafstenen gaan nog terug tot in de 18de eeuw.

Bronnen
Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed
Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen
www.heiligen.net

KIKIRPA : Fototheek online

Bekijk de schatten van deze kerk online op Erfgoedplus.be