Saint Bertin

De eikenhouten preekstoel in barokke stijl uit het begin van de 18de eeuw is één van de mooiste kerkmeubelen van het land. Het beeldt de kerkvaders, de theologen uit het begin van de christelijke kerk, uit: Hiëronymus van Bethlehem, Gregorius de Grote, Augustinus van Hippo en Ambrosius van Milaan. Drie dominicanen ondersteunen de preekstoel: Albertus de Grote met de toorts, Thomas van Aquino met de Monstrans en Hyacinthus van Polen met Onze-Lieve-Vrouw.

Op het klankbord dat wordt opgehouden door frivole en speelse engelen staat de buste van de Heilige Dominicus met een ster, als vierde Domincaan. Verder hebben we de symbolen vier evangelisten: de adelaar (Johannes), de stier (Lucas), de gevleugelde leeuw (Marcus) en de Engel (Mattheus).

Het baldakijn wordt bekroond met het beeld dat onze moeder aarde voorstelt als vrouw. Op de troonhemel zitten de vier zinnebeelden van de evangelisten: Matteüs als gevleugelde mens (ook wel engel), Marcus als gevleugelde leeuw, Lucas als gevleugeld rund en Johannes als gevleugelde adelaar. Op de vier hoeken worden een paus, twee bisschoppen en een monnik afgebeeld. Het meubel is opgetrokken in lindehout en uitgewerkt in Rococostijl. Het dateert uit 1755.

De groep bestaat in totaal uit 7 beelden, vijf beelden bij elkaar achteraan in de kerk en twee aan de oostelijke pilaren. Tot op eind 2015 dacht men dat de groep afkomstig was uit het afgeschafte Brigittijnenklooster in West-Vleteren. Op uitvergrote foto's uit het archief blijkt evenwel duidelijk dat al deze beelden met uitzondering van de soldaat en de bisschop reeds te zien zijn op de vroegere altaren van de Sint-Bertinuskerk.

De beelden zouden dateren uit de laatste periode van de 17de eeuw. (opzoekingen door ing. Architect Dries Vanhove) De beelden werden recentelijk op een sokkel geplaatst (ontwerp Paul Nolf - uitvoering Rik Dequeker - VTI Poperinge).

Voor de jaren 1500 stond hier al een orgel op het koordoksaal tussen de vieringpijlers. Meer weten we niet uit deze vroege periode. In 1674 kreeg Jan Van Belle (Ieper) de opdracht om het orgel ‘repareren’. Tussen 1674 - 1806 werden meerdere werken uitgevoerd door Guillaume Van Belle (Ieper). In 1806 werd het orgel verplaatst van het koordoksaal naar het westdoksaal. In 1835 volgde er een renovatie evenals in 1903. In 1948 was er een nieuwe transformatie door Firma Loncke uit Zarren.

Recentelijk, tussen 2008 en 2011, werd het orgel volledig gerestaureerd dankzij een restauratiepremie van het Vlaams Gewest en financiële steun. Deskundige: Jef Braekmans Vorselaar. Orgelbouwer: Guido Schumacher Baelen a/d Vesder.

Een broederschap is een congregatie. De oudst gekende is die van het Heilig Sacrament (1478). De ene tafel stelt het vagevuur voor en de andere de Eucharistie ( Kelk, Hostie en Stralenkrans). Het zijn houten sculpturen belegd met bladgoud uitgewerkt in rococostijl. Ze dateren uit eind 1900.

Het laatbarokke Onze-Lieve-Vrouwaltaar werd gemaakt door Judocus Dehaene uit Ieper, die instond voor het beeldhouwwerk en door Wenzel (Wenceslas) Haberlant uit Poperinge, die het schrijnwerk (de architectuur) van het altaar voor zijn rekening nam. Het werd opgericht in de kerk omstreeks 1720.

Het altaarschilderij werd in de eerste helft van de 18de eeuw door J. Desremaux geschilderd. Het stelt het huiselijk leven van de H. Familie te Nazareth voor. We zien er Maria met het Jezuskind en Sint-Jozef. Sint-Janneke is er op bezoek met zijn ouders Zacharius en Elisabeth. Verder bemerken we nog engelen die erop duiden dat het Heilig Gezin werkelijk een hemelhuis vormde.

J. Desremaux is een schilder uit de Vlaamse school van de 18de eeuw. Diverse schilderijen in de Sint-Blasiuskerk te Krombeke, in de Sint-Marinuskerk te Haringe en het schilderij van Sint-Sebastiaan in de Sint-Vedastuskerk te Reningelst zijn van zijn hand. Antoon Deschrevel dateert het werk van Desremaux pas ten vroegste omstreeks 1750 (Biekorf 1952/10).