© Églises Ouvertes
© Églises Ouvertes
© Églises Ouvertes
© Églises Ouvertes
© Églises Ouvertes
© Églises Ouvertes
© Églises Ouvertes
© Églises Ouvertes
© Églises Ouvertes
Over dit gebouw
Deze oude kerk uit 1586 werd in 1811 herbouwd en in 1860 uitgebreid. Kenmerkend voor deze periode is de klokkentoren met de wenteltrap. Ziet het er binnenin niet uit alsof het gewelf een oude, omgedraaide scheepsromp is? Overigens wordt het centrale deel van onze kerken “het schip” genoemd, een verwijzing naar de boot die de jonge christelijke gemeenschap in de evangeliën symboliseert. Op de grond ligt een zwarte marmeren vloer die 200 jaar oud is.
Verschillende beelden en meubels dateren uit de 17e en 18e eeuw, levendig met landelijke authenticiteit. De drie...
Deze oude kerk uit 1586 werd in 1811 herbouwd en in 1860 uitgebreid. Kenmerkend voor deze periode is de klokkentoren met de wenteltrap. Ziet het er binnenin niet uit alsof het gewelf een oude, omgedraaide scheepsromp is? Overigens wordt het centrale deel van onze kerken “het schip” genoemd, een verwijzing naar de boot die de jonge christelijke gemeenschap in de evangeliën symboliseert. Op de grond ligt een zwarte marmeren vloer die 200 jaar oud is.
Verschillende beelden en meubels dateren uit de 17e en 18e eeuw, levendig met landelijke authenticiteit. De drie heilige martelaren op het rechter altaar, nu geassocieerd met de theologische deugden (geloof, hoop en liefde), trekken onmiddellijk de aandacht met hun kleurrijke kleding. In de nis erboven mediteert een vrij eenvoudige Sint Antonius van Padua. Sint Maarten, de patroonheilige van de kerk, zit boven het linker altaar, wat gewijd is aan de Maagd Maria. Een tweede beeld van de heilige staat bij de ingang van het schip, tegenover een martelaarsbeeld, alles in het blauw.
Het hoofdaltaar, met de gebeeldhouwde tabernakel en de draaiende troon (let op de twee sloten), diende om de heilige hostie te vereren die geplaatst was in de monstrans (het motief is gegraveerd op de draaibare scheidingswand). De ambachtsman van dit aansprekende liturgisch meubel, aan wie we ook de twee engelen in gebed aan beide zijden te danken hebben, heeft waarschijnlijk ook de prachtige preekstoel gemaakt. Men herkent er de vier evangelisten met hun symbolische attributen.
Voor wie de hoogtepunten van het leven van Sint Maarten vergeten is, loopt u gewoon door langs de glas-in-loodramen aan de zuidkant van de kerk. We herkennen de beroemde scène waarin de Romeinse officier zijn kostbare jas in tweeën sneed om deze aan de arme man te geven.
Tot slot noemen we de indrukwekkende sierlijke gietijzeren banken en enkele, met vrome symbolen versierde, graftombes op het kerkhof rondom de kerk.
Opmerkelijke elementen
Maître-autel intégrant les châsses (fin 17e s.)
Het gaat om een altaar met het retabel van een onbekende maker tussen 1701 tot 1750, in bewerkt...
Het gaat om een altaar met het retabel van een onbekende maker tussen 1701 tot 1750, in bewerkt hout, gedeeltelijk verguld. Van voren wordt het schilderij (meegebracht uit Mechelen in 1812) “in de stijl van Rubens”, voorgesteld tussen twee binnen-zuilen in Korintische stijl. Er waren gordijnen in purper velours (die aansloten bij de laterale delen) van het standbeeld dat de plaats innam tussen zowel de rechter- als linker-zuilen, van het standbeeld - geplaatst op elke kant op een cilindervormig blok-, van een grote driehoek, dat het vermelde schilderij kroont, symbool van de Triniteit, met vergulde stralen die opstijgen uit het centrale oog. Deze vermiste stukken dateren uit de restauratie van 1953.
Autel sud (droite)
Zoals het altaar aan de linkerkant, is deze ook in eik en gedeeltelijk verguld en dateert uit de...
Zoals het altaar aan de linkerkant, is deze ook in eik en gedeeltelijk verguld en dateert uit de jaren 1700-1750. De verpersoonlijking van de drie theologische deugden – het geloof, de hoop en de barmhartigheid – bezetten het portiek van het altaar. De polychrome beelden, met een hoogte van 60 cm, bovenop elk hoofd een kroon, dragen een pluim in de rechterhand. Het onderscheid is dubbel: de linkerhand en de kleur van de toga: met boek en de blauwe kleur (Geloof) op het hart en de groene kleur (Hoop) op de borst in donkerrode kleur (Liefdadigheid). Boven het altaar zien we de franciscaan Sint-Antonius van Padua die het Kindje-Jezus draagt.
Autel nord (gauche)
Une réplique de la statue en bois de saint Martin, déposée en Piconrue, occupe la niche supérieure (les statues de l'autel de droite sont également des répliques de statues déposées en Piconrue, Bastogne).
Banc de communion
Occasionnellement, il avait une autre utilité : il accueillait un gaillard bavard ou turbulent que l'instituteur avait tiré par l'oreille jusque là. Plus rarement, ce pouvait être le curé ou une mère de famille, excédée par le comportement de son rejeton.
Peinture de Rubens
Het schilderij, dat de jonge Maria met kindje-Jezus en haar oude nicht Elisabeth met Johannes de...
Het schilderij, dat de jonge Maria met kindje-Jezus en haar oude nicht Elisabeth met Johannes de Doper voorstelt, werd meegebracht uit Mechelen in 1812. Het versierde het hoofdaltaar. De verplaatsing van dit schilderij getuigt van een weinig gelukkig initiatief. In talrijke kerken, beheerst een groot kwaliteitsschilderij het centrum van het hoofdaltaar zonder het gebed of de meditatie te verstoren. Hier, waardeert de aldus gecreëerde leegte het hoofdaltaar? Niets is minder zeker sinds deze niet meer van zijn gedeeltelijke versiering kan genieten.
Chaire de vérité
Sous le baldaquin, une colombe, anciennement dorée, symbolisant l'Esprit-Saint comme lors du baptême de Jésus au Jourdain, était censée inspirer le prédicateur. Au-dessus de l'abat-voie, un ange musicien souffle de la trompette ; l'instrument de musique est comme une annonce de la Bonne Nouvelle.
Etiketten
Uur
Gesloten
Voor meer informatie
zondag : 11.15
Nabijgelegen gebouwen
Rondleidingen medewerkers
Au coeur de l'Ardenne (circuit régional à plusieurs boucles)
Elk dorp zijn eigen kerk
Reacties (0)