Over dit gebouw
De kerk van Erneuville bevindt zich op een hoogte van 412,99 m zoals dat op haar drempel vermeld staat. Ze is opgetrokken in leisteen. Haar oorsprong gaat waarschijnlijk terug tot in de Middeleeuwen zoals de bouwconstructie in visgraat (opus spicatum) van bepaalde muren dit laat vermoeden.
In 1852 en 1878 werd het gebouw uitgebreid en in 1968 kreeg het zijn huidige uiterlijk. Vervolgens werd de koorbank afgebroken, een nieuw altaar tegenover de gelovigen geplaatst en werd de koorwand versierd met een moderne muurschildering in groene tinten.
In het valse...
De kerk van Erneuville bevindt zich op een hoogte van 412,99 m zoals dat op haar drempel vermeld staat. Ze is opgetrokken in leisteen. Haar oorsprong gaat waarschijnlijk terug tot in de Middeleeuwen zoals de bouwconstructie in visgraat (opus spicatum) van bepaalde muren dit laat vermoeden.
In 1852 en 1878 werd het gebouw uitgebreid en in 1968 kreeg het zijn huidige uiterlijk. Vervolgens werd de koorbank afgebroken, een nieuw altaar tegenover de gelovigen geplaatst en werd de koorwand versierd met een moderne muurschildering in groene tinten.
In het valse dwarsschip achter de hal staat een verbazingwekkende zwarte marmeren grafsteen ter nagedachtenis aan de landsheer van Grandchamps Jean de Waha, militair gedurende zijn leven (1620). Vlak ervoor staat een meer dan duizend jaar oude doopvont van blauw hardsteen, die eruit ziet alsof het in de schacht van een zuil is uitgehakt.
Een ander overblijfsel van de oude kerk is de theotheek (voorloper van de tabernakel) uit 1629, het is geplaatst in de rechterkant van het hoofdaltaar. U kunt ook de beelden van de heilige Petrus (met de sleutels van het Paradijs) en de heilige Dionysius (met het gemijterd hoofd in zijn handen) uit de 18e eeuw bewonderen. De evangelisten van de preekstoel, zeer expressief uitgebeeld, zijn uit dezelfde periode.
Het chronogram gebeiteld in het gewelf van blauwe steen van het ingangsportaal vermeldt “1920”. Moeilijk te ontcijferen in het midden omwille van de slijt der tijden, herinnert dit aan de datum van de inwijding van het nieuwe altaar door bisschop Thomas Heylen.
Op ontdekkingstocht met de familie
Opmerkelijke elementen
Statue de saint Pierre apôtre
Il tient un livre dans la main droite et des clefs dans la main gauche. C’est une copie exacte...
Il tient un livre dans la main droite et des clefs dans la main gauche. C’est une copie exacte de l’original en chêne (18e s). L’autel en chêne date du début du 16e siècle.
Théothèque (1629)
Cette niche sculptée en granite en forme de petit temple abritait les hosties consacrées. Une...
Cette niche sculptée en granite en forme de petit temple abritait les hosties consacrées. Une ouverture circulaire (oculus) dans le fond la mettait en communication avec l’extérieur et permettait aux paroissiens l’adoration du Saint-Sacrement de nuit comme de jour (et aux lépreux qui n’étaient pas autorisés à fréquenter la population de participer aux offices à partir du cimetière). Aujourd’hui, cet oculus a été déplacé dans le mur de la sacristie, plus récente.
Chaire de vérité
Elle est en chêne sculpté de la 1e moitié du 18e siècle. Elle est ornée de 4 panneaux...
Elle est en chêne sculpté de la 1e moitié du 18e siècle. Elle est ornée de 4 panneaux représentant les 4 évangélistes.
Fonts baptismaux
Ils sont en pierre avec une cuve (Xe-XIe s) dont le couvercle (XXe s) est en laiton. Ils sont...
Ils sont en pierre avec une cuve (Xe-XIe s) dont le couvercle (XXe s) est en laiton. Ils sont surmontés d’un ange réalisé d’après un projet de Louis-Marie Londot (XXe s).
Dalle funéraire en pierre d’Henri Palizov, ancien curé d’Erneuville (1690)
D’une hauteur d’1,50 m, y figurent une inscription funéraire et un calice surmonté de...
D’une hauteur d’1,50 m, y figurent une inscription funéraire et un calice surmonté de l’hostie.
Etiketten
Uur
Open
Voor meer informatie
Elke drie weken : zaterdag 18.00

















Reacties (0)